Zhou Qunfei to jedna z najbardziej niezwykłych postaci współczesnego biznesu – kobieta, która z pozycji niewykwalifikowanej robotnicy z chińskiej wsi stała się jedną z najbogatszych przedsiębiorczyń świata. Jej droga, prowadząca od skromnego zakładu produkującego szkiełka do zegarków aż po status głównej dostawczyni szklanych paneli do smartfonów takich firm jak Apple, Huawei czy Samsung, jest opowieścią o determinacji, elastyczności i umiejętności dostrzegania przełomowych zmian technologicznych. Historia Zhou to również dobry punkt wyjścia do zrozumienia, jak rozwinęła się globalna branża produkcji wyświetlaczy i jakie znaczenie ma ona dla nowoczesnej gospodarki.

Wczesne życie i droga z prowincji do fabryki

Zhou Qunfei urodziła się w 1970 roku w małej wiosce w prowincji Hunan w środkowych Chinach. Pochodziła z bardzo ubogiej rodziny, dla której najważniejsze było utrzymanie podstawowego bytu, a nie planowanie kariery czy wykształcenia dzieci. Jej ojciec był weteranem wojennym i samoukiem–rzemieślnikiem, który po odniesieniu obrażeń w czasie rewolucji kulturalnej nie mógł wykonywać ciężkiej pracy fizycznej. Zajmował się więc prostymi pracami stolarskimi oraz naprawą zegarków, okularów czy drobnych urządzeń.

To właśnie od ojca przyszła późniejsza fascynacja precyzją, szkłem i mechanizmami. Choć dom był biedny, w otoczeniu Zhou stale znajdowały się narzędzia, szkła powiększające, fragmenty zegarków, ramki okularów, metalowe drobiazgi. Dla ciekawskiej dziewczynki stały się one pierwszym kontaktem ze światem drobnej produkcji i rzemiosła, a także z ideą, że ręczne umiejętności mogą przekładać się na zarobek.

Dzieciństwo Zhou naznaczone było jednak przede wszystkim ciężką sytuacją materialną. Matka zmarła, gdy była nastolatką, a na Zhou spadła część obowiązków związanych z opieką nad rodzeństwem i domem. Edukacja w powiecie była ograniczona i przerywana koniecznością pracy. Mimo że dziewczyna dobrze radziła sobie w szkole, a nauczyciele dostrzegali jej zdolności, rodzina nie była w stanie sfinansować dalszej nauki w mieście.

W wieku około 16–17 lat Zhou podjęła decyzję o wyjeździe z rodzinnej wsi do rozwijającej się prowincji Guangdong, centrum wczesnego chińskiego boomu przemysłowego. Jak wielu młodych ludzi w tamtym okresie, pojechała na południe bez większego planu, ale z nadzieją na znalezienie pracy w jednej z fabryk. Był to czas, gdy w strefach ekonomicznych w pobliżu Hongkongu i Shenzhen gwałtownie rosła liczba zakładów nastawionych na eksport, a Chiny dopiero zaczynały pełnić rolę „fabryki świata”.

Zhou nie miała wysokich kwalifikacji, więc zaczynała od najprostszych stanowisk. Pracowała po wiele godzin dziennie za minimalne stawki, mieszkając w typowych dla tamtych fabryk wieloosobowych pokojach w internatach pracowniczych. Doświadczenia te później wielokrotnie wspominała jako bolesne, ale zarazem uczące dyscypliny i zrozumienia realiów masowej produkcji w warunkach ostrej konkurencji kosztowej.

Jednym z przełomowych momentów w jej młodości była praca w niewielkiej firmie w Shenzhen produkującej szkiełka do zegarków. Tam po raz pierwszy zetknęła się bezpośrednio ze światem obróbki szkła, dokładnością na poziomie dziesiątych części milimetra i wymaganiami jakościowymi, które później stały się fundamentem jej własnego biznesu. Pracodawca zauważył ambicję Zhou i pozwalał jej uczyć się obsługi różnych maszyn, nie ograniczając do jednej taśmowej czynności. Z czasem poznała cały proces – od cięcia i szlifowania szkła po polerowanie i kontrolę jakości.

Zhou od początku wyróżniała się również pewnością siebie i odwagą. Kiedy warunki pracy i zarobki w firmie stały się nie do przyjęcia, a pracownicy nie mieli odwagi prosić o zmiany, ona napisała do właściciela list rezygnacyjny, w którym otwarcie wyliczyła problemy fabryki: przeciążenie pracowników, brak szkoleń, przestarzały sprzęt i niejasne zasady rozliczeń. Paradoksalnie, zamiast zostać zwolnioną bez słowa, została po pewnym czasie poproszona o pozostanie i awansowana. List ten pokazał przyszłej przedsiębiorczyni, że szczerość połączona z kompetencją może prowadzić do realnych zmian.

Powstanie Lens Technology i wejście do branży wyświetlaczy

W latach 90. XX wieku chińska gospodarka coraz szybciej się otwierała, a Shenzhen i okolice stawały się areną intensywnego rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw eksportowych. W tym kontekście Zhou postanowiła założyć własną firmę. Początki były skromne – około 1993 roku za oszczędności zgromadzone z pracy w fabryce oraz niewielkie wsparcie krewnych wynajęła mały lokal w pobliżu Shenzhen. Pierwsze „biuro” i warsztat mieściły się właściwie w jednym pokoju, w którym pracowało kilka osób, w tym członkowie jej rodziny.

W tym okresie firma, która później przyjęła nazwę Lens Technology, specjalizowała się w produkcji niewielkich szkiełek do zegarków – tak jak zakład, w którym Zhou wcześniej pracowała jako robotnica. Konkurencja była ogromna, marże niskie, a zamówienia niestabilne. Przewagą Zhou była natomiast gotowość do inwestowania w ulepszanie jakości – stosowała lepsze procesy polerowania, starannie dobierała surowce, a każdy etap kontroli jakości traktowała bardzo poważnie.

Przełomowym momentem dla jej działalności okazał się czas, w którym rynek zegarków kwarcowych zaczął być wypierany przez nowe urządzenia elektroniczne z wyświetlaczami LCD. Na rynku pojawiły się telefony komórkowe, elektroniczne zegarki cyfrowe, małe urządzenia przenośne, a następnie odtwarzacze muzyki i pierwsze aparaty cyfrowe. Dla wielu małych producentów szkieł do tradycyjnych zegarków oznaczało to konieczność odwrotu lub zejścia do roli niskomarżowych poddostawców.

Zhou wykazała się jednak innym podejściem: zamiast pozostawać przy niszowym produkcie, zdecydowała się wejść w nową branżę – osłon szklanych dla ekranów elektronicznych. Było to zadanie o wiele trudniejsze technicznie niż wytwarzanie szkieł do zegarków. Wymagało nowego parku maszynowego, lepszego rozumienia właściwości materiałów, ścisłej współpracy z producentami elektroniki, a także umiejętności spełniania bardzo rygorystycznych norm jakościowych, w tym odporności na zarysowania, uderzenia, zmiany temperatury i działanie wilgoci.

Jednym z pierwszych dużych klientów, którzy zwrócili uwagę na firmę Zhou, był producent telefonów komórkowych, poszukujący trwałych i estetycznych paneli ochronnych do niedużych monochromatycznych wyświetlaczy. Zhou nie miała doświadczenia w tej konkretnej dziedzinie, ale zgodziła się na realizację trudnego zlecenia, często eksperymentując po nocach z parametrami cięcia, hartowania i polerowania szkła. Pracownicy wspominają, że właścicielka osobiście obsługiwała maszyny, modyfikowała ustawienia i dokumentowała każdy błąd, aby uniknąć go w kolejnej serii.

Kolejne lata przyniosły rosnący popyt na panele szklane do urządzeń mobilnych. Telefony komórkowe z prostymi ekranami LCD zaczęły być standardem na wielu rynkach. Dla producentów oznaczało to rosnące potrzeby w zakresie jakości optycznej, odporności mechanicznej, a także kompatybilności z elementami elektronicznymi. W tym środowisku Lens Technology, stopniowo rozbudowując swoje możliwości produkcyjne, zyskiwała coraz większą reputację jako dostawca elastyczny, szybki i przede wszystkim konsekwentny w dążeniu do wysokiej jakości.

Jednym z kluczowych momentów w historii firmy była współpraca z koncernem Apple. Na początku XXI wieku Apple szukał dostawców, którzy potrafiliby wytwarzać wysokiej klasy szklane panele do urządzeń takich jak iPod, a później iPhone. Zastosowanie szkła w roli głównego materiału przedniego panelu w smartfonie nie było wówczas oczywiste – wielu producentów preferowało tworzywa sztuczne ze względu na koszt i łatwość formowania. Apple postawił jednak na estetykę i trwałość szkła, co wymagało znalezienia partnerów gotowych do szybkiego rozwoju technologii obróbki.

Według licznych relacji, to właśnie wtedy Lens Technology stało się jednym z kluczowych dostawców szklanych paneli – najpierw dla urządzeń o mniejszych ekranach, potem dla coraz większych smartfonów i tabletów. Wymagało to od Zhou przeprowadzenia ogromnych inwestycji. Firma budowała nowe fabryki, kupowała zaawansowane linie do cięcia, polerowania i hartowania szkła, wprowadzała automatyzację i systemy kontroli jakości zdolne do obsługi milionowych serii produkcyjnych miesięcznie.

Co istotne, w branży wyświetlaczy i osłon szklanych liczy się nie tylko sama produkcja, ale również ścisła integracja z projektowaniem urządzeń. Konstruktorzy smartfonów, tabletów czy smartwatchy współpracują z dostawcami szkła już na etapie projektowania, aby dopasować krzywiznę, grubość, sposób mocowania oraz rodzaj powłok (np. oleofobowych, antyrefleksyjnych). Zhou i jej zespół musieli nauczyć się porozumiewać z globalnymi zespołami inżynierskimi, uwzględniając zarówno estetykę, jak i parametry technologiczne.

Wraz z rosnącą dominacją ekranów dotykowych, które w smartfonach i tabletach stały się podstawowym interfejsem, znaczenie wysokiej jakości szklanych paneli jeszcze wzrosło. Szkło musiało być nie tylko przejrzyste, ale i idealnie gładkie, odpowiednio twarde, a przy tym wystarczająco elastyczne, by wytrzymać upadki. Lens Technology inwestowało więc w zaawansowane technologie chemicznego hartowania, w tym procesy zbliżone do tych, które stosuje się przy produkcji dobrze znanego szkła stosowanego w wielu nowoczesnych urządzeniach mobilnych na całym świecie.

Budując swoją firmę, Zhou przekuwała doświadczenia z wczesnej pracy jako robotnica w filozofię zarządzania. Zależało jej na tym, by pracownicy mieli możliwość awansu z linii produkcyjnej do stanowisk technicznych czy kierowniczych. Znając realia życia w zakwaterowaniu pracowniczym, firma stopniowo inwestowała w poprawę warunków mieszkaniowych i socjalnych w swoich zakładach, choć – jak w przypadku wielu wielkich przedsiębiorstw przemysłowych w Chinach – nie obyło się też bez krytyki ze strony organizacji obserwujących standardy pracy.

Rozkwit imperium, majątek i wpływ na branżę technologii wyświetlaczy

Na początku drugiej dekady XXI wieku Lens Technology ugruntowało pozycję jednego z najważniejszych graczy w globalnym łańcuchu dostaw dla branży elektroniki użytkowej. Firma produkowała nie tylko szklane panele do smartfonów, ale też elementy dla tabletów, laptopów, zegarków inteligentnych, a także wyświetlaczy samochodowych i urządzeń przemysłowych. Szerokie portfolio produktów pozwalało na dywersyfikację przychodów, jednocześnie wzmacniając zdolności negocjacyjne względem największych koncernów technologicznych.

W 2015 roku Lens Technology zadebiutowało na giełdzie w Shenzhen. Debiut ten natychmiast skierował uwagę światowych mediów na osobę Zhou Qunfei. W krótkim czasie wycena jej udziałów wzrosła do poziomu, który uczynił ją najbogatszą kobietą Chin, a według niektórych rankingów – jedną z najbogatszych kobiet na świecie, które swój majątek zbudowały samodzielnie, a nie przez dziedziczenie. Jej historia stała się symbolem nowej generacji chińskich przedsiębiorców, którzy zaczęli od pracy w fabrykach, a następnie stworzyli imperia przemysłowe.

Wzrost znaczenia Zhou i Lens Technology był nierozerwalnie związany z globalnym boomem na smartfony. Sprzedaż tych urządzeń rosła w zawrotnym tempie, a każdy nowy model wymagał ogromnych ilości precyzyjnie obrobionego szkła. W miarę jak konkurencja pomiędzy producentami elektroniki nasilała się, coraz większe znaczenie zyskiwała jakość wyświetlacza jako kluczowego elementu doświadczenia użytkownika. Wysoka rozdzielczość, żywe kolory, czułość na dotyk, odporność na zarysowania i pęknięcia – wszystkie te cechy sprawiały, że ekran stawał się „twarzą” urządzenia.

Lens Technology i inne podobne firmy znalazły się w centrum tego procesu. Szkło wykorzystywane do pokrywania ekranów musiało współgrać z panelami LCD czy OLED, zapewniając idealne przenoszenie światła oraz brak zniekształceń. Dodatkowo, powłoki przeciwodblaskowe i oleofobowe wymagały zastosowania zaawansowanej chemii materiałowej. Zakłady produkcyjne musiały funkcjonować w warunkach zbliżonych do tych, jakie znane są z fabryk półprzewodników: ultra czyste hale, kontrolowana wilgotność i temperatura, ścisłe procedury ograniczające zanieczyszczenia.

W odpowiedzi na te wymagania Zhou zdecydowała się na budowę ogromnych kompleksów produkcyjnych, w których zatrudniano dziesiątki tysięcy osób. Firma stała się jednym z największych pracodawców w regionach, w których działa. Równocześnie inwestowała w automatyzację – roboty stworzone do przenoszenia delikatnych arkuszy szkła, zautomatyzowane linie do cięcia laserowego i systemy wizyjne kontrolujące jakość w czasie rzeczywistym. Innowacje te były konieczne, aby utrzymać niską liczbę odrzutów przy ogromnej skali produkcji.

Wraz z rozwojem firmy rosła rozpoznawalność Zhou jako symbolu samodzielnego sukcesu. W licznych wywiadach podkreślała, że kluczem do jej osiągnięć była gotowość do ciężkiej pracy i nieustannego uczenia się. Nie miała dyplomu prestiżowego uniwersytetu, ale nadrabiała to praktyczną wiedzą techniczną zdobytą na hali produkcyjnej oraz umiejętnością zrozumienia, jak technologia łączy się z oczekiwaniami klientów końcowych. Wielokrotnie zaznaczała, że w branży opartej na bardzo małych marżach najważniejsza jest powtarzalność jakości, minimalizowanie błędów i szybkie reagowanie na zmieniające się trendy.

Przemysł wyświetlaczy, w którym Zhou odegrała znaczącą rolę, ma kluczowe znaczenie nie tylko dla segmentu elektroniki konsumenckiej, ale i dla coraz szerszego spektrum zastosowań: samochodowe panele dotykowe, systemy infotainment, przyrządy medyczne, sprzęt przemysłowy, a nawet rozwiązania dla rzeczywistości rozszerzonej i wirtualnej. W każdym z tych obszarów rośnie znaczenie wysokiej jakości szkła oraz technologii łączenia go z warstwami dotykowymi i wyświetlaczami o różnej technologii (LCD, OLED, MicroLED).

Warto zwrócić uwagę na fakt, że branża ta jest bardzo kapitałochłonna i technicznie złożona. Wymaga nie tylko inwestycji w maszyny, ale i stałego rozwoju procesów, aby nadążać za miniaturyzacją, rosnącą rozdzielczością i zmieniającymi się formatami – od płaskich ekranów po zakrzywione, a nawet elastyczne. Zhou, kierując Lens Technology, starała się lokować fundusze w badania i rozwój, często we współpracy z uczelniami i instytutami badawczymi w Chinach. Obejmowało to m.in. prace nad nowymi rodzajami szkieł o zwiększonej wytrzymałości i lepszych właściwościach optycznych, a także nad metodami precyzyjnego frezowania i wiercenia otworów w panelach dla czujników i aparatów.

Szczególnie ciekawym obszarem jest rosnące znaczenie interfejsów dotykowych w samochodach. W miarę jak klasyczne przyciski mechaniczne są zastępowane panelami dotykowymi, rośnie zapotrzebowanie na duże, odporne na wstrząsy i zmiany temperatury wyświetlacze. Szkło stosowane w tym sektorze musi wytrzymać nie tylko codzienne dotykanie, ale również drgania, promieniowanie UV, gwałtowne zmiany temperatury i potencjalne uderzenia w razie wypadku. Firmy takie jak Lens Technology znalazły się w centrum tych zmian, oferując szereg specjalistycznych rozwiązań dla przemysłu motoryzacyjnego.

Nie bez znaczenia jest także kontekst geopolityczny. W ostatnich latach napięcia handlowe pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Chinami, a także rosnąca dyskusja wokół bezpieczeństwa łańcuchów dostaw, sprawiły, że dostawcy komponentów technologicznych znaleźli się pod szczególną obserwacją. Lens Technology oraz inne chińskie przedsiębiorstwa muszą funkcjonować w środowisku, w którym decyzje polityczne i regulacyjne mogą wpływać na relacje z międzynarodowymi partnerami. Zhou jako liderka firmy stoi przed wyzwaniem utrzymania konkurencyjności w sytuacji rosnącej presji związanej z dywersyfikacją łańcuchów dostaw przez zachodnie koncerny.

Historia Zhou Qunfei jest także często wykorzystywana w Chinach jako przykład siły polityki reform i otwarcia gospodarki. Pokazuje, że w warunkach sprzyjających przedsiębiorczości i napływowi kapitału zagranicznego, osoby pochodzące z bardzo skromnych środowisk mogą – dzięki determinacji i zmysłowi biznesowemu – zbudować ogromne przedsiębiorstwa. Jednocześnie jej droga zwraca uwagę na ciemniejsze strony szybkiego rozwoju: intensywną eksploatację zasobów ludzkich, nierówności społeczne oraz presję, jaką globalna konkurencja wywiera na pracowników niższego szczebla.

Analizując karierę Zhou, można dostrzec kilka kluczowych wątków. Po pierwsze, jej sukces wynika z umiejętności dostrzeżenia, że prosta produkcja szkiełek do zegarków nie ma długiej przyszłości, jeśli nie zostanie połączona z rozwojem technologii wyświetlaczy. Po drugie, odwaga w podejmowaniu ryzyka technologicznego – zgoda na realizację trudnych zleceń bez pełnej pewności powodzenia – pozwoliła Lens Technology znaleźć się wśród ścisłej czołówki dostawców. Po trzecie, konsekwentne inwestowanie w jakość i zdolność do szybkiego skalowania produkcji sprawiły, że firma stała się niezastąpionym partnerem dla wielu producentów elektroniki.

Zhou, mimo ogromnego majątku, nadal jest postrzegana jako osoba stosunkowo skromna w sferze publicznej. Unika nadmiernej medialnej ekspozycji, rzadko uczestniczy w spektakularnych wydarzeniach celebryckich i koncentruje się na kwestiach związanych z działalnością firmy. Jej historia bywa zestawiana z losami innych znanych przedsiębiorców wywodzących się z niższych warstw społecznych, którzy dzięki rozwojowi sektorów takich jak elektronika, telekomunikacja czy przemysł motoryzacyjny zdołali stworzyć globalne marki.

Na tle wielu założycieli firm technologicznych, często wywodzących się z elitarnych uczelni i środowisk miejskich, Zhou reprezentuje model przedsiębiorcy „z hali produkcyjnej” – osoby, która zrozumiała proces technologiczny od podstaw, pracując fizycznie przy maszynach, a następnie przełożyła tę wiedzę na poziom strategicznego zarządzania. Ten rodzaj doświadczenia praktycznego ma szczególne znaczenie w sektorach inżynieryjnych, gdzie ostateczny sukces zależy nie tylko od koncepcji, ale przede wszystkim od zdolności realizacji produkcji na skalę masową bez utraty jakości.

Branża produkcji wyświetlaczy i szklanych paneli, w której Zhou Qunfei odegrała jedną z kluczowych ról, pozostaje obszarem intensywnej innowacji. Coraz większą rolę odgrywają w niej technologie elastyczne, cienkie szkła przeznaczone do składanych ekranów, a także zintegrowane sensory (np. czytniki linii papilarnych pod powierzchnią szkła). Dla firm takich jak Lens Technology oznacza to konieczność ciągłego poszukiwania nowych metod obróbki materiałów, inwestowania w badania oraz ścisłej współpracy z producentami elektroniki przy definiowaniu kolejnych generacji urządzeń.

Na poziomie społecznym historia Zhou inspiruje dyskusję o roli kobiet w przemyśle wysokich technologii. W środowisku tradycyjnie zdominowanym przez mężczyzn – zarówno w Chinach, jak i globalnie – jej awans na jedno z czołowych miejsc w rankingach najbogatszych przedsiębiorczyń pokazuje, że bariery płciowe, choć nadal obecne, mogą być przełamywane. Jednocześnie przykład Zhou ukazuje, jak ważne jest posiadanie realNEGO wpływu na technologię, a nie jedynie udziału w sferze marketingu czy administracji. Jej kompetencje wynikają z dogłębnego zrozumienia materiałów i procesów, co przekłada się na harmonijne połączenie roli menedżera oraz praktyka.

W kontekście globalnego rynku warto zauważyć, że rozwój chińskich firm takich jak Lens Technology znacząco zmienił strukturę i geografię łańcuchów dostaw w sektorze elektroniki. Produkcja wyświetlaczy i powiązanych komponentów stała się jednym z filarów przewagi konkurencyjnej Chin, podobnie jak w przeszłości rolę tę pełnił przemysł tekstylny czy montaż prostych urządzeń elektronicznych. Wraz z rosnącą złożonością technologii szklanych paneli, przewaga ta zaczęła opierać się nie tylko na niskich kosztach pracy, ale również na skali, doświadczeniu oraz zdolności do utrzymywania wysokich standardów inżynieryjnych.

Oceniając znaczenie Zhou Qunfei dla historii przemysłu wyświetlaczy, można stwierdzić, że jej rola wykracza poza granice pojedynczej firmy. Symbolizuje ona szerszy proces transformacji gospodarczej Chin, przejście od prostego montażu do bardziej zaawansowanych technologii materiałowych oraz integracji z globalnymi innowacjami. Jej biografia, od ubogiej dziewczynki z Hunan po jedną z czołowych postaci światowego sektora komponentów elektronicznych, odzwierciedla dynamikę epoki, w której połączenie determinacji jednostki i gwałtownego rozwoju gospodarczego kraju stworzyło bezprecedensowe możliwości dla tych, którzy potrafili je dostrzec i wykorzystać.

W dłuższej perspektywie to, jak zapisze się w historii nazwisko Zhou, zależeć będzie nie tylko od dalszych wyników finansowych Lens Technology, ale również od zdolności firmy do adaptacji wobec nowych wyzwań: rosnącej presji na zrównoważony rozwój, wymogów ekologicznych, automatyzacji zmieniającej strukturę zatrudnienia oraz geopolitycznych napięć wpływających na globalne łańcuchy dostaw. Niezależnie jednak od przyszłych losów przedsiębiorstwa, historia Zhou Qunfei pozostaje jednym z najbardziej wyrazistych przykładów tego, jak rodził się i rozwijał nowoczesny sektor produkcji szklanych paneli i wyświetlaczy – jeden z fundamentów świata opartego na smartfonach, tabletach i innych urządzeniach cyfrowych, bez których trudno dziś wyobrazić sobie codzienne życie.