Rozwój inteligentnych systemów parkowania staje się jednym z kluczowych kierunków innowacji w przemyśle motoryzacyjnym. Gęstniejąca zabudowa miejska, rosnąca liczba pojazdów oraz rosnące oczekiwania kierowców w zakresie komfortu i oszczędności czasu sprawiają, że znalezienie wolnego miejsca postojowego przestaje być jedynie kwestią wygody, a coraz częściej wpływa na efektywność transportu, bezpieczeństwo na drogach oraz jakość powietrza. Inteligentne systemy parkowania integrują elektronikę pojazdową, sztuczną inteligencję, komunikację bezprzewodową i rozwiązania infrastrukturalne w spójny ekosystem, w którym samochód staje się aktywnym elementem sieci miejskiej. Z perspektywy producentów aut, dostawców komponentów oraz operatorów infrastruktury, technologie te tworzą nowy segment rynku – od zaawansowanych czujników, przez oprogramowanie sterujące, aż po platformy usługowe działające w modelu subskrypcyjnym. Przemysł motoryzacyjny wchodzi tym samym w etap, w którym o przewadze konkurencyjnej decyduje nie tylko konstrukcja pojazdu, ale również jego zdolność do współdziałania z otoczeniem oraz poziom automatyzacji codziennych czynności, takich jak parkowanie.
Geneza i ewolucja inteligentnych systemów parkowania
Początki inteligentnych systemów parkowania związane są z prostymi rozwiązaniami wspomagającymi, takimi jak czujniki ultradźwiękowe montowane w zderzakach. Pierwsze systemy parkowania miały charakter lokalny i ograniczały się do ostrzegania kierowcy przed przeszkodami za pomocą sygnałów dźwiękowych lub graficznych. Kluczowym celem było zredukowanie liczby drobnych kolizji przy niskich prędkościach, które generowały znaczne koszty serwisowe oraz roszczenia ubezpieczeniowe. Z czasem pojawiły się kamery cofania i systemy oferujące widok z góry (tzw. „surround view”), które dzięki przetwarzaniu obrazu i łączeniu sygnałów z kilku obiektywów pozwoliły kierowcy lepiej ocenić otoczenie samochodu.
Rozwój elektroniki samochodowej oraz malejące koszty czujników umożliwiły stopniowe przejście od prostego wspomagania do automatyzacji manewrów parkowania. Producenci zaczęli oferować funkcję automatycznego parkowania równoległego, w której system mierzył dostępne miejsce, a następnie przejmował kontrolę nad układem kierowniczym. Kierowca wciąż obsługiwał pedał gazu i hamulca, ale trajektoria manewru była obliczana przez sterownik pojazdu. To rozwiązanie, choć z dzisiejszej perspektywy podstawowe, stanowiło przełom – po raz pierwszy samochód dokonywał częściowo autonomicznych decyzji w zakresie ruchu.
Następnym etapem było rozszerzenie funkcjonalności o parkowanie prostopadłe i skośne, a także integracja z systemami wspomagania jazdy (ADAS). Dzięki współpracy radaru, kamer i czujników ultradźwiękowych możliwe stało się tworzenie dokładniejszych modeli otoczenia pojazdu, co otworzyło drogę do bardziej zaawansowanych algorytmów planowania ruchu. Rozpoczęto eksperymenty z funkcją zdalnego parkowania – kierowca mógł opuścić pojazd i korzystając z pilota lub aplikacji na smartfonie wprowadzić auto na ciasne miejsce parkingowe. Rozwiązanie to odpowiadało na praktyczny problem parkowania w garażach o bardzo ograniczonej przestrzeni wokół pojazdu.
Równolegle do ewolucji funkcji pokładowych rozwijały się koncepcje inteligentnej infrastruktury. Zaczęto wdrażać systemy zarządzania parkingami, które na podstawie danych z pętli indukcyjnych, kamer i czujników IoT monitorowały zajętość miejsc i przekazywały informacje do tablic świetlnych lub bezpośrednio do aplikacji mobilnych. Takie podejście umożliwiło optymalizację wykorzystania istniejących zasobów parkingowych bez konieczności budowy nowych, kosztownych obiektów. Miasta zaczęły dostrzegać, że ograniczenie czasu poszukiwania miejsca postojowego przekłada się na zmniejszenie kongestii oraz emisji spalin.
Kluczową cezurą w ewolucji inteligentnych systemów parkowania stało się wejście na rynek pojazdów z zaawansowanymi funkcjami jazdy częściowo autonomicznej. Platformy obliczeniowe z dużą mocą przetwarzania, szerokopasmowe połączenia danych oraz zaawansowane algorytmy oparte na sieciach neuronowych umożliwiły przejście od deterministycznej logiki parkowania do adaptacyjnych, samoucących się systemów. Współczesne rozwiązania potrafią analizować nie tylko geometrię miejsca postojowego, lecz także dynamikę otoczenia, zachowania innych użytkowników oraz charakterystykę nawierzchni, dostosowując strategię manewru w czasie rzeczywistym.
Architektura techniczna współczesnych systemów parkowania
Inteligentne systemy parkowania w nowoczesnych pojazdach składają się z kilku warstw funkcjonalnych: warstwy sensorycznej, warstwy przetwarzania, warstwy decyzyjnej oraz warstwy wykonawczej. Każda z nich pełni odmienną rolę, a ich integracja wymaga ścisłej współpracy działów inżynieryjnych producentów pojazdów, dostawców komponentów oraz firm programistycznych. W odróżnieniu od klasycznych rozwiązań mechanicznych, systemy te są zdominowane przez oprogramowanie, co powoduje, że projektowanie i testowanie odbywa się coraz częściej w środowisku wirtualnym, zanim prototyp pojazdu trafi na drogę.
Warstwa sensoryczna obejmuje typowo czujniki ultradźwiękowe rozmieszczone wokół nadwozia, kamery szerokokątne, radary krótkiego zasięgu oraz, w rozwiązaniach najwyższej klasy, skanery lidarowe. Każdy typ czujnika ma inne właściwości: ultradźwięki są tanie i skuteczne przy niskich prędkościach, ale podatne na zakłócenia; kamery zapewniają bogaty obraz, lecz wymagają dużej mocy obliczeniowej do przetworzenia; radar radzi sobie dobrze w trudnych warunkach pogodowych, natomiast lidar oferuje bardzo precyzyjną informację o odległości i kształcie obiektów. Projektanci starają się tak dobrać konfigurację, aby osiągnąć kompromis między kosztem, dokładnością a odpornością na zakłócenia.
W warstwie przetwarzania sygnałów następuje fuzja danych pochodzących z różnych czujników. Oprogramowanie pojazdu, korzystając z filtrów statystycznych, algorytmów śledzenia obiektów i metod widzenia komputerowego, tworzy spójny model 3D otoczenia samochodu. Zastosowanie uczenia maszynowego pozwala zwiększyć odporność systemu na szum pomiarowy, częściowe zasłonięcie czujników czy zmienne warunki oświetlenia. Nowoczesne procesory samochodowe, często wyposażone w wyspecjalizowane jednostki przyspieszające obliczenia AI, umożliwiają realizację tych zadań w czasie rzeczywistym przy minimalnych opóźnieniach.
Warstwa decyzyjna odpowiada za planowanie i kontrolę trajektorii manewru. Na podstawie modelu otoczenia system wyznacza możliwe ścieżki wjazdu i wyjazdu z miejsca postojowego, ocenia ich bezpieczeństwo oraz komfort (np. minimalizacja liczby korekt kierownicy). Algorytmy planowania uwzględniają ograniczenia kinematyczne pojazdu, maksymalne kąty skrętu kół, promień zawracania, a także dynamiczne zmiany w otoczeniu, takie jak wjazd innego pojazdu w pobliże miejsca parkowania. Coraz częściej stosuje się podejścia hybrydowe, w których reguły deterministyczne wspierane są przez modele statystyczne uczone na rzeczywistych danych z jazd testowych.
Warstwa wykonawcza integruje system parkowania z układem kierowniczym, napędowym i hamulcowym. W pojazdach wyposażonych w elektrycznie wspomagany układ kierowniczy możliwe jest precyzyjne sterowanie kątem skrętu kół bez udziału kierowcy. Elektronicznie sterowane hamulce i napęd umożliwiają natomiast delikatne, kontrolowane ruchy przy bardzo niskich prędkościach, co jest kluczowe dla precyzyjnego wjazdu na ciasne miejsce. Bezpieczeństwo zapewniają redundancja sygnałów, mechanizmy nadzorujące poprawność działania oraz możliwość natychmiastowego przerwania manewru przez kierowcę.
Architektura współczesnych systemów parkowania coraz częściej wykracza poza pojedynczy pojazd, obejmując komunikację z infrastrukturą i innymi użytkownikami. Rozwiązania klasy V2X (Vehicle-to-Everything) pozwalają na wymianę informacji z inteligentnymi parkingami, sygnalizacją świetlną, a nawet pieszymi wyposażonymi w odpowiednie urządzenia mobilne. Samochód może otrzymywać dane o dostępnych miejscach, zarezerwować je z wyprzedzeniem, a następnie samodzielnie dotrzeć do wskazanej lokalizacji w obrębie parkingu. Tego typu funkcje wymagają z kolei zabezpieczenia komunikacji kryptografią oraz stosowania rygorystycznych standardów cyberbezpieczeństwa.
Zintegrowane systemy miejskie i usługi oparte na danych
Inteligentne systemy parkowania przestają być wyłącznie funkcją pojazdu i stają się częścią większego ekosystemu miejskiej mobilności. W miastach wdrażane są rozwiązania polegające na wyposażeniu miejsc postojowych w czujniki zajętości, które w czasie rzeczywistym przekazują dane do centralnego systemu zarządzania. Dane te są następnie dystrybuowane do kierowców poprzez aplikacje mobilne, interfejsy infotainment w samochodach oraz tablice informacyjne. Dzięki temu kierowca może zostać poprowadzony do najbliższego wolnego miejsca, a system może dynamicznie kształtować politykę cenową, zachęcając do parkowania w mniej zatłoczonych strefach.
Przemysł motoryzacyjny aktywnie uczestniczy w tworzeniu tych ekosystemów, oferując rozwiązania integrujące pojazdy z miejską infrastrukturą. Producenci samochodów wprowadzają własne platformy usługowe, w których parkowanie staje się jedną z wielu funkcji dostępnych w ramach ekosystemu cyfrowego. Z perspektywy użytkownika oznacza to możliwość płynnego przejścia od nawigacji, przez rezerwację miejsca, po automatyczne rozliczenie opłaty parkingowej, bez konieczności korzystania z wielu niespójnych aplikacji. Z perspektywy producenta samochodu to szansa na budowę długoterminowej relacji z klientem oraz nowych strumieni przychodów z usług cyfrowych.
Bardzo istotnym aspektem jest gromadzenie i analiza danych generowanych przez inteligentne systemy parkowania. Informacje o wzorcach zajętości, czasie postoju, przepływach pojazdów oraz zachowaniach kierowców stanowią cenne źródło wiedzy dla władz miejskich, operatorów parkingów i firm logistycznych. Analiza tych danych pozwala lepiej planować rozbudowę infrastruktury, dostosowywać taryfy, a także identyfikować obszary, w których konieczne jest wprowadzenie ograniczeń wjazdu lub preferencji dla określonych kategorii pojazdów, na przykład elektrycznych. W wielu projektach stosuje się zaawansowaną analitykę danych i metody predykcyjne, umożliwiające prognozowanie obłożenia parkingów w zależności od pory dnia, dnia tygodnia, a nawet warunków pogodowych.
Rozwój usług opartych na danych rodzi jednak wyzwania związane z ochroną prywatności użytkowników. Dane dotyczące lokalizacji pojazdu, historii parkowania czy sposobu korzystania z systemów pokładowych mogą ujawniać wrażliwe informacje o właścicielu samochodu. Dlatego zarówno producenci aut, jak i operatorzy infrastruktury muszą stosować mechanizmy anonimizacji, ograniczać zakres gromadzonych danych oraz zapewniać użytkownikom kontrolę nad zakresem udzielanych zgód. Standardy branżowe oraz regulacje prawne, takie jak przepisy o ochronie danych osobowych, wymuszają na podmiotach rynku motoryzacyjnego wprowadzanie przejrzystych procedur zarządzania informacją.
Integracja inteligentnych systemów parkowania z usługami współdzielonej mobilności otwiera kolejne możliwości. Auta flot car-sharingowych, taksówki oraz pojazdy dostawcze mogą korzystać ze specjalnie wydzielonych stref szybkiego postoju, które są dynamicznie zarządzane w oparciu o aktualne zapotrzebowanie. Systemy planujące logistykę miejską biorą pod uwagę nie tylko czas przejazdu, ale również dostępność miejsc postoju w pobliżu punktu docelowego, co zwiększa efektywność dostaw i ogranicza zjawisko nielegalnego parkowania. W miarę upowszechniania się elektromobilności inteligentne systemy parkowania integruje się także z infrastrukturą ładowania, rezerwując stanowiska z ładowarkami oraz zarządzając obciążeniem sieci energetycznej.
Miasta, które konsekwentnie inwestują w inteligentne systemy parkowania, mogą stopniowo przechodzić od pasywnego zarządzania infrastrukturą do aktywnej polityki kształtowania zachowań komunikacyjnych. Przykładem jest elastyczne sterowanie cenami i dostępnością miejsc w centrach, aby ograniczać ruch indywidualny i promować transport publiczny lub mikromobilność. Jednocześnie poprzez priorytetyzację miejsc dla pojazdów niskoemisyjnych, car-sharingu czy transportu zbiorowego możliwe jest wspieranie celów środowiskowych bez wprowadzania sztywnych zakazów. Inteligentne systemy parkowania stają się więc jednym z narzędzi zarządzania mobilnością miejską w sposób zrównoważony.
Wpływ na projektowanie pojazdów i strategie producentów
Rozwój inteligentnych systemów parkowania ma bezpośrednie konsekwencje dla projektowania samochodów oraz strategii produktowych całej branży motoryzacyjnej. Producenci muszą uwzględniać wymagania tych systemów już na etapie projektowania platformy pojazdu: odpowiednie rozmieszczenie czujników, zapewnienie pól widzenia kamer, uwzględnienie stref montażu radarów czy ochrona wrażliwych elementów przed uszkodzeniami mechanicznymi. Wymusza to ścisłą współpracę zespołów odpowiedzialnych za stylistykę nadwozia, aerodynamikę i inżynierię systemów elektronicznych. Często konieczne jest wprowadzenie subtelnych zmian w kształcie zderzaków czy osłon, aby zapewnić niezakłócone działanie sensorów.
Wnętrza pojazdów również ewoluują pod wpływem inteligentnych systemów parkowania. Interfejsy użytkownika muszą w czytelny sposób prezentować informacje o dostępnych miejscach, trajektorii manewru oraz statusie automatycznego parkowania. Wymaga to ergonomicznego rozmieszczenia ekranów, intuicyjnych komunikatów graficznych i dźwiękowych, a także możliwości łatwego przejęcia kontroli przez kierowcę. Wraz z pojawieniem się systemów zdalnego parkowania projektanci muszą brać pod uwagę scenariusze, w których użytkownik znajduje się poza pojazdem – powstają aplikacje mobilne, specjalne piloty oraz procedury bezpieczeństwa gwarantujące, że auto nie ruszy bez wyraźnego polecenia.
Strategicznie inteligentne systemy parkowania stają się elementem pozycjonowania marek samochodowych. Dla segmentu premium rozbudowane funkcje parkowania i wysoki poziom automatyzacji są jednym z filarów wizerunku zaawansowania technologicznego. W segmencie popularnym producenci starają się natomiast maksymalizować stosunek korzyści do kosztów, oferując pakiety asystentów, które zwiększają bezpieczeństwo i komfort bez istotnego podniesienia ceny pojazdu. Coraz częściej to oprogramowanie i funkcje cyfrowe, a nie wyłącznie parametry silnika czy wyposażenie wnętrza, decydują o przewadze konkurencyjnej danego modelu.
Istotną tendencją jest wprowadzanie modelu funkcji aktywowanych zdalnie, często w formie subskrypcji. Samochód wyposażony jest fabrycznie w pełen zestaw czujników i modułów, natomiast niektóre funkcje, takie jak zaawansowane automatyczne parkowanie, mogą zostać aktywowane dopiero po wykupieniu odpowiedniej usługi. Dla producenta oznacza to możliwość generowania przychodów przez cały cykl życia pojazdu, natomiast dla klienta – elastyczność wyboru funkcji. Jednocześnie wymaga to zaufania do niezawodności aktualizacji oprogramowania i bezpieczeństwa danych przesyłanych pomiędzy pojazdem a serwerami producenta.
Wprowadzenie inteligentnych systemów parkowania wpływa również na łańcuch dostaw w przemyśle motoryzacyjnym. Rośnie rola dostawców wyspecjalizowanych w elektronice, oprogramowaniu wbudowanym i algorytmach AI. Tradycyjni producenci komponentów mechanicznych inwestują w rozwój kompetencji cyfrowych lub wchodzą w alianse z firmami technologicznymi. Pojawiają się także nowi gracze – startupy oferujące specjalistyczne oprogramowanie do fuzji sensorów, rozpoznawania obrazu czy zarządzania danymi z flot pojazdów. Konkurencja i współpraca między tymi podmiotami kształtują tempo i kierunek innowacji w obszarze automatyzacji parkowania.
Z punktu widzenia długofalowej strategii branży motoryzacyjnej inteligentne systemy parkowania stanowią ważny krok na drodze do pełnej autonomizacji ruchu drogowego. Parkowanie jest jednym z procesów, które stosunkowo łatwo sformalizować – odbywa się przy niskich prędkościach, w kontrolowanym środowisku i z ograniczoną liczbą nieprzewidywalnych czynników. Sukcesy w automatyzacji tej czynności budują zaufanie użytkowników do innych funkcji autonomicznych oraz pozwalają producentom gromadzić doświadczenie i dane niezbędne do wdrażania bardziej zaawansowanych rozwiązań. W praktyce rozwój inteligentnych systemów parkowania i rozwój pojazdów autonomicznych to dwa ściśle powiązane nurty, wzajemnie się napędzające.
Bezpieczeństwo, regulacje i akceptacja społeczna
Wraz z rosnącym zaawansowaniem inteligentnych systemów parkowania coraz większego znaczenia nabierają kwestie bezpieczeństwa i regulacji prawnych. Organy legislacyjne muszą określić ramy odpowiedzialności za ewentualne kolizje lub szkody powstałe podczas automatycznego manewru. Czy odpowiedzialność ponosi kierowca, który zainicjował proces, producent pojazdu, a może dostawca oprogramowania? Odpowiedź na to pytanie zależy od poziomu automatyzacji systemu, sposobu jego certyfikacji oraz obowiązujących przepisów w danym kraju. Przemysł motoryzacyjny aktywnie uczestniczy w dialogu z regulatorami, starając się wypracować jasne zasady umożliwiające dalszy rozwój technologii.
Bezpieczeństwo techniczne inteligentnych systemów parkowania opiera się na redundancji i mechanizmach samokontroli. System musi być w stanie wykryć awarię czujnika, niespójność danych czy zakłócenia w komunikacji, a następnie przejść w tryb bezpieczny, najczęściej polegający na przerwaniu automatycznego manewru. Wymaga to stosowania zaawansowanych metod diagnostyki, zarówno na poziomie sprzętowym, jak i programowym. Producenci pojazdów wdrażają także procedury aktualizacji oprogramowania over-the-air, co pozwala na szybkie łatanie luk bezpieczeństwa i poprawę algorytmów bez wizyty w serwisie.
Istotnym aspektem jest także cyberbezpieczeństwo. Inteligentne systemy parkowania, zwłaszcza te komunikujące się z infrastrukturą miejską lub chmurą obliczeniową, mogą stać się celem ataków. Potencjalne przejęcie kontroli nad funkcją parkowania lub manipulacja danymi o dostępności miejsc mogłyby prowadzić do realnych zagrożeń dla użytkowników lub do zakłócenia ruchu w obszarach miejskich. Dlatego w projektowanie systemów wbudowanych w pojazdach coraz częściej włącza się specjalistów od bezpieczeństwa IT, stosując szyfrowanie, uwierzytelnianie dwukierunkowe oraz izolację krytycznych funkcji od części infotainmentowej pojazdu.
Akceptacja społeczna inteligentnych systemów parkowania zależy w dużej mierze od doświadczeń użytkowników. Pierwsze generacje rozwiązań automatycznego parkowania spotykały się niekiedy z nieufnością – kierowcy obawiali się oddania kontroli nad autem w wąskich przestrzeniach i nie wierzyli w skuteczność algorytmów. Z czasem, wraz z poprawą dokładności, prędkości działania i intuicyjności interfejsów, poziom zaufania zaczął rosnąć. Ważną rolę odgrywa tutaj edukacja – instrukcje obsługi, szkolenia sprzedawców, materiały wideo prezentujące działanie systemu oraz możliwość przetestowania funkcji podczas jazd próbnych.
Regulacje prawne wpływają także na sposób, w jaki systemy parkowania są projektowane pod kątem komunikacji z kierowcą. Przepisy mogą wymagać, aby użytkownik przez cały czas zachowywał możliwość szybkiej ingerencji, aby konieczne było trzymanie przycisku aktywującego parkowanie lub przynajmniej utrzymywanie obecności w pojeździe. Inne jurysdykcje dopuszczają zdalne parkowanie bez obecności kierowcy, co otwiera drogę do tworzenia w pełni zautomatyzowanych parkingów, w których ludzie nie mają wstępu do stref manewrowania pojazdów. Różnice regulacyjne wpływają na strategie producentów, którzy muszą adaptować funkcje do rynków docelowych.
Akceptacja społeczna wiąże się również z szerszym kontekstem urbanistycznym i środowiskowym. Inteligentne systemy parkowania mogą być postrzegane zarówno jako narzędzie poprawy efektywności istniejącej infrastruktury samochodowej, jak i jako element utrwalający model miasta zdominowanego przez auta. Dla części społeczeństwa korzyści, takie jak skrócenie czasu poszukiwania miejsca, zmniejszenie emisji i poprawa płynności ruchu, są wystarczającym argumentem za inwestycjami w tę technologię. Inni podkreślają konieczność równoległego wspierania transportu zbiorowego i alternatywnych form mobilności. Branża motoryzacyjna, projektując inteligentne systemy parkowania, musi uwzględniać te zróżnicowane oczekiwania i współpracować z innymi sektorami transportu.
Perspektywy rozwoju i scenariusze na przyszłość
Kierunki rozwoju inteligentnych systemów parkowania można analizować w kilku wymiarach: technologii pojazdowych, integracji z infrastrukturą, modeli biznesowych oraz zmian w zachowaniach użytkowników. W obszarze technologii przewiduje się dalszy wzrost roli zaawansowanych algorytmów, w tym głębokich sieci neuronowych, które będą lepiej radzić sobie z niejednoznacznymi sytuacjami, takimi jak nieprzewidywalne zachowanie pieszych, tymczasowe przeszkody czy zatarte oznakowanie poziome. Systemy te będą uczyły się na bazie ogromnych zbiorów danych pochodzących z flot pojazdów, co umożliwi ich ciągłe doskonalenie.
Wraz z rozwojem komunikacji V2X i sieci 5G inteligentne systemy parkowania będą mogły w pełni wykorzystać koncepcję pojazdu połączonego z otoczeniem. Samochód, zbliżając się do celu podróży, otrzyma od infrastruktury informację o zajętości parkingów w promieniu kilku kilometrów, czasie dojazdu oraz przewidywanym obłożeniu w najbliższych minutach. Na tej podstawie system zaproponuje kierowcy optymalny cel parkowania lub, w przypadku zaawansowanych funkcji autonomicznych, sam zdecyduje o wyborze miejsca. W docelowej wizji pojazdy będą w stanie po odstawieniu pasażerów samodzielnie udać się na wyznaczoną strefę postoju, a następnie wrócić na wezwanie użytkownika.
Rozwój w pełni zautomatyzowanych parkingów, tzw. „automated valet parking”, jest jednym z najbardziej obiecujących scenariuszy. W takich obiektach ruch pojazdów będzie całkowicie sterowany przez system zarządzający, a ludzie nie będą wjeżdżać do stref manewrowania. Każdy samochód, wjeżdżając na teren obiektu, przekaże kontrolę nad parkowaniem infrastrukturze, która w oparciu o algorytmy optymalizacji rozmieszczenia pojazdów i harmonogramu wyjazdów będzie zarządzać miejscami w sposób znacznie efektywniejszy niż w tradycyjnych garażach. Pozwoli to zwiększyć gęstość upakowania aut, zredukować szerokość korytarzy i uprościć układ komunikacyjny, co ma duże znaczenie ekonomiczne zwłaszcza w drogich centrach miast.
W wymiarze modeli biznesowych inteligentne systemy parkowania będą coraz częściej oferowane jako usługa, zintegrowana z innymi elementami mobilności. Użytkownik wykupi pakiet obejmujący nawigację, dostęp do informacji o transporcie publicznym, rezerwację miejsc parkingowych, płatności oraz ubezpieczenie podróży, wszystko dostępne z poziomu jednego interfejsu. Dla przemysłu motoryzacyjnego oznacza to przejście od sprzedaży wyłącznie produktu w postaci samochodu do roli dostawcy kompleksowych usług mobilności. Wymaga to inwestycji w platformy cyfrowe, partnerstw z operatorami infrastruktury i firmami technologicznymi, a także nowego podejścia do budowy relacji z klientami.
Zmiany w zachowaniach użytkowników mogą z kolei prowadzić do przewartościowania roli parkowania w ogólnej strukturze mobilności. Jeśli upowszechni się współdzielona mobilność i pojazdy autonomiczne, zapotrzebowanie na długotrwałe parkowanie w centrach miast może się zmniejszyć. Samochody będą częściej pozostawać w ruchu, przewożąc kolejnych pasażerów lub realizując dostawy, a miejsca postojowe w najbardziej atrakcyjnych lokalizacjach staną się przestrzeniami wielofunkcyjnymi – od stref zielonych po punkty logistyczne mikromobilności. Inteligentne systemy parkowania w takim scenariuszu nie znikną, lecz przekształcą się w narzędzia zarządzania dynamicznym, krótkotrwałym zatrzymywaniem pojazdów i koordynacją przepływów transportu.
W perspektywie długoterminowej inteligentne systemy parkowania wpisują się w szersze trendy cyfryzacji i automatyzacji przemysłu motoryzacyjnego. Łączą one wiele wątków: rozwój infrastruktury sensorycznej w pojazdach, rosnącą rolę konektivity, integrację z miejskimi systemami zarządzania ruchem, nowe modele ekonomiczne oraz zmiany kulturowe w postrzeganiu samochodu – od dobra posiadanego na własność do elementu elastycznej usługi. Dla przedsiębiorstw motoryzacyjnych stanowią zarówno wyzwanie, jak i szansę: zmuszają do przedefiniowania kompetencji, ale równocześnie otwierają nowe obszary innowacji i źródła przychodów, w których o sukcesie decydować będzie umiejętne łączenie świata mechaniki z zaawansowaną technologią cyfrową.
